Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gözden uzak olanlar,

Gözden uzak olanlar, gönülde yakın olur
Çok eskiden atalar bize öyle dediler
Sevgi bir cereyandır, yakması sakin olur
Mutlaka ecdadımız, size böyle dediler

Eline geçti mi yazdığım name
Eğer okuduysan gel diye yazdım
Gözüme bakarak almadım deme
Benim durumumu bil diye yazdım

Sözünde durmadın severim yine

Eşeğe eğer
Kediye çiğer
İnsana değer
Ver uşağum ver

Deme var malım

Nice taştan sular akar yaş diye
Ağlayışlar çeşit çeşit uşağum
Nice yükler taşınıyor baş diye
Ben diyeyim sen da işit uşağum

Hadi durma geldun benum boyuma

Uyanın ey gafiller, doğru değil yönünüz
Gözlerinizi açın, tehlikedir önünüz
Hayat bir imtihandır, kendinize dönünüz
Gözlerini açmayan ateşlere gark olur

Gittiğiniz bu yolun, çıkışı var sanmayın

Samsundan geçerek Orduya varıp
Giresuna doğru dağları yarıp
Eynesile gelip bir mola verip
Hep kendimi sezeceğim Trabzon’da

Gönlümde ki nice gamın, kederin
Unutma rolünü, bir yapabilsem
Desem ki kendime vardır beterin
Bu kendi dünyamdan bir kopabilsem

Sadece ben kendim bilebilseydim

Umutluyum yarınlardan
An bellidir zaman belli
Kaçmam küçük sorunlardan
Dün bellidir devran belli

Ananemiz töremiz var

Türk’üz bildik kendimizi
Hiçler bizi durduramaz

Ölürüm kendime korkak dedirtmem
Düşmana aman yok rahat ettirtmem
Taşlarım kargayı baykuş öttürtmem

Bendine sığmayan Türk genciyim ben
Atamın yurdumun güvenciyim ben