Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Geveliyor abuk sabuk
Zikrini virdini bilmez
Fetva verir dinden kopuk
İslamın şartını bilmez

Saldırıyor her hitapta

Ben neyimki devri alem içinde
Döner dünya, varlığımdan bihaber
Yazdıklarım sivri kalem uçunda
Söner dünya darlığımdan bihaber

Giderdim ben hiç bakmadan ardıma

Ben sana hasta oldum, devası sen olasın
Sensizim kimsesizim, bende bir yanlışlık var
Paramparça gönlümün, sıvası sen olasın
Sensizim sensin sızım, tende bir yanlışlık var

Bir bilsen saçlarım, koparıp yolduğumu

Hepsi bu kadar!

Bunca zorluklara göğüs gererek
Yaşıyorum işte hepsi bu kadar!
Kendimi özenip emek vererek
Taşıyorum işte hepsi bu kadar!

Bu gün bayram barışalım
Buluşalım görüşelim
Affetmekte yarışalım
Bayramınız kutlu olsun

Bayram böyle kutlu olur

Bize düşman olan o kadar çokmuş
Bu gerçeği artık gördü milletim!
Türk’ün Türk’ten başka sahibi yokmuş
Bu sırra tamamen erdi milletim!
Dünyaya da bir ders verdi milletim!

Kötülük dizboyu yok mu karışan?
Tükürsen almıyor aymazlarımız
Uyuşup uzanmış hali perişan
Tükürsen almıyor aymazlarımız

Hakkı söyleyene divane derler

Üst üste yığıldı bunca dert keder
Çöküyorum artık gül deme bana
Bu özlem bu hasret ne zaman biter
Bıkıyorum artık kal deme bana

Seven ayrılınca yanar özünden

Canavarlar yine azdı
Kan döküyor Delikurdum
Tuzak kurdu kuyu kazdı
Kan kokuyor Delikurdum

Kahpe kurşun gelir vurur

Donakaldım çölün orta yerinde
Yüreğim üşüyor kar beni beni
Yedi kat yerlerden daha derinde
Bir umut yaşıyor sor beni beni

Bal ile doluyken petekle kovan