Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Mangala dönüşen yanık gönlüme
Külüne üf derse közüm tutuşur
Kaderin yazgısı değdi alnıma
Dönüp bir of derse yüzüm tutuşur

Olmalı güzelin cilvesi nazı

Irkçı değilim ben, rengi severim
Kızıl siyah beyaz, bakmıyorum ben!
Türk’üm milletimdir onu överim
Sesim avaz avaz, takmıyorum ben!

Vatana bağlılıyım; ırkçı desinler

Defolsunlar bu diyardan
Artık bıktık istismardan
Seçemezler nur’u nardan
Karanlık sözlü aydınlar
Kelebek gözlü aydınlar

Taşıma su ile değirmen dönmez


Aileden gelir saygının kökü
Taşıma su ile değirmen dönmez!
İstediğin kadar kitaplar oku

Gurbetin yoluna düşdüm düşeli
Yönümü şaşırdım iz bulamadım
Hasret çadırında piştim pişeli
Bezlerim yırtıldı piz bulamadım

Umutlarım vardı işin başında

Zifiri karanlıkta, gece sabaha karşı
Aklıma vurduğunda, döndüm olduğum yerde
Öyle bir bağırdım ki sesim titretti arşı
İsmini çağırmıştım andım olduğum yerde

Kendimi öyle yalnız hissettim aynı anda

Dünyanın yükünü omuzlayarak
Aldım gidiyorum yol belli değil
Tahtadan atımı mahmuzlayarak
Öldüm gidiyorum sal belli değil

Esvabımı giydim beyadan beyaz

Hayatın boyunca gunah kazandın
Öldün de kurtuldun biz de kurtulduk
Musalla taşına yattın uzandın
Öldün de kurtuldun biz de kurtulduk

Gariban fakire selam vermezdin

Düştüğüm dertlerin dermanı sensin
Merhemim ilacım olsan olmaz mı?
Dağılsın bu efkar acılar dinsin
Bu garip gönlüme dolsan olmaz mı?

Bildirip sevgini dönüp de baksan

Oku oku yay gitsin
Gerilse de ok sende
Onu ona pay gitsin
Verilse de çok sende

Akan bir demsin çaysın