Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünyaya gelmemde sensin vesile
Canıma can kattın nerdesin anam
Yetiştirdin beni bir heves ile
Bambaşka bir tattın nerdesin anam

Hep koşturdun gece gündüz demedin

Neşem oluverirsin hüzünlü anlarımda
Hayalin yeter bana, yoksan da yanlarımda
Gerçeği yaşar gibi,tahminde zanlarımda
Başka bir gerçeğim yok, bu hayat düş değil mi?

Seni hatırlayınca, azalır sıkıntılar

Sensiz yaşıyamam ölür giderim
Gidişinle beni candan edersin
Bırakıp gidersen, artık biterim
Bu dünyayı bana zindan edersin

Bir meydan okurum görsünler diye

Nice güç ve nimetler,dışımda ve içimde
Saymaya kalksam buna ömür kifayet etmez
Hepsi bana amade, mücizevî biçimde
Nankörlük edenlere, Allah hidayet etmez

Allah’ın kudreti bu, ismi var her birinde

Kadınları sekiz martta görenler
Neye yarar dünya kadınlar günü
Bütün sene eza çefa verenler
Neye yarar dünya kadınlar günü

Kutlu olsun eğer bir gün yeterse

Şiir yazan şair, her yazan değil
Dili de mahirse bir ozan değil
Şair ciddi olur borazan değil
Ona buna çatan borudur boru

Şair ilhamını dile getirir

Şair diye ortalıkta dolaşır
Aşar gider şairim der zavallı
Çukur herif her pisliğe bulaşır
Yaşar gider, şairim der zavallı

Sağ gösterir solu vurur gözüne

Hitap eyle herkese
Şair böyle olmalı
Tercüman ol her sese
Şair böyle olmalı

Açık ol her yoruma

Bu kadar mı diyeceğin be gülüm
Bana sıra vermiyorsun reva mı?
Bundan böyle başlar benim müşkülüm
Üzerinde durmuyorsun reva mı?

Bunca acım varken seni ünlerim

Hayret ettim ülkemizin haline
Gelen çalmış giden çalmış bitmedi
Kala kala, kalmış kimin eline
Giden gitmiş, gelen kalmış gitmedi

Rüşvet torpil insanlığa bir mayın