Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bedbahtlığın başlıca cehalettir nedeni!
İnsan ilmi arttıkça mutluluğa erişir
Cahillerin işleri ne denidir ne deni!
Kaş yaparken göz çıkar yanlış işe girişir

Her zaman başı dertte acı olur dramı

Saçlarımı yolup ağlasam bile
Giden gitti heyhat, ah deli gönül!
Nedamet közüyle dağlasam bile
Yiten yitti heyhat, ah deli gönül!

Artık bu kafamı vursam da taşa

Ahlak nedir?

Güzel ahlak, İslam’ın kendisidir özüdür
Kötü davranışların salınmasıdır ahlak!
Hem ayetle sabittir hem peygamber sözüdür
Kişinin hoş işlerde bulunmasıdır ahlak!

Dünyanın ve ülkenin çivisi çıkmış artık!
Öyle bir devirdeyiz revaçtadır kabalık
İnsanoğlu tedirgin, dehşetten bıkmış artık
Sokaklar tehlikeli şehre inmiş zorbalık!

Müspet düşünenlere umut dağın ardında

Tarih okuyup da ders mi almışız!
Coğrafyadan bile derste kalmışız!
Biz hepimiz başka telden çalmışız

Fırka, fırka olup talan olmuşuz
Tarih ret edildi yalan olmuşuz

Allah belasını verdi on beş temmuz gecesi!

Kafasını şerre yoran satılmış uşakların
Allah belasını verdi on beş temmuz gecesi!
Bu millete tuzak kuran virüs ve yavşakların
Allah belasını verdi on beş temmuz gecesi!

Artık ben gidiyorum dönüşüm beklenmesin
Hak hukuk geçmiş ise helallik diliyorum
Bu gidişin vebali kimseye yüklenmesin
Alacak defterimi şu anda siliyorum

Dükkanım kapanmıştır kilit vurdum kapıya

Görünüşte bu herif hayatımın namerdi!
Bana kara çalıyor gafil dedikoducu!
En büyük kurtarıcım, mematımın cömerdi
Günahımı alıyor gafil dedikoducu!

Gıyaben dediğini yüzüne derim diyor

Bir çok devlet bir çok ülke dolaştım
Çaykaraya varamadım, bir türlü
Londra,Paris ta Bassel’e ulaştım
Çaykaraya varamadım, bir türlü

Kah havadan kah karadan yol aldım

Cimri

İnsanlığın yüz karası ey cimri
Senin gibi sefil mahlȗ k bulunmaz
Yer kürenin maskarası ey cimri
Aynı hava senin ile solunmaz!