Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gönül aleminde sevda yüzünden
Mecnunu kavuran çöller bizdedir
Itri buhur çıkar aşkın közüden
Misk-i amber kokan yeller bizdedir

Gül’den hoş kokardı ol rehberimiz

Gülemedim bir gün olsun ağladım durdum
Hayat beni yerden yere çaldı ağladım
Saçlarımı yoldum durdum dizime vurdum
Diz bağlarım çözülürken kara bağladım

Bu hayatta neler geldi benim başıma

Gurbet acı yutulmuyor
Tıkar bizi yavaş yavaş
Bir ateştir tutulmuyor
Yakar bizi yavaş yavaş

Göz yaşını yiye yiye

Fırsatı değerlendir, dostluğa yol bulursan
Buluşamadıkların sana yabancı gelir
Ayak uydurmaya bak, her nerede olursan
Alışamadıkların, sana yabancı gelir

İyi lisan öğrendim, emekli tercümanım

Gurbette geçmiyor haftalar günler
Kahrı çekillmiyor, zehri oldürür
Sürekli gurbetlim ah çeker inler
Sihri çekilmiyor, sehri öldürür

Gerçekleşmez asla hayaller düşler

Gel bari gönülden bir sarılalım
Ne küselim daha ne darılalım
Hele ayrılırken hoş ayrılalım
Gönlümüzü böyle kandıralım gel

Ayakta duralım “kunut’muş” gibi

Maskeler düşünce göründü yüzler
Belli oldu her şey yutmuyor sözler
Bu bilgi çağında kim neyi gizler

Gördüklerim çoktur saymakla bitmez
Dönek de, inek de ne dersen yetmez

Kederli gönlümü harda bıraktın
Meyve veren daldım soldurdun beni
Ben sana muhtaçken darda bıraktın
Şu kisa hayatta yıldırdın beni

Gönlümde yaşattım bir ömür boyu

Hayırsızlar insafsızlar
Söz taşıdı, yakalandım
Artık buna İnsaf sızlar,
Bundan böyle
Ya gidendim, ya kalandım,
Evet

Bu kacıncı şehit kacıncı olay
Yeter artık daha sözüm kalmadı
Bu canavarlardan kurtulmak kolay
İmha haricinde çözüm kalmadı

Akılsız, beyinsiz, izansız bunlar