Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsan kalmak kolay değil!

İnsan doğmak kaderimiz, bize soran olmadı!
İnsan kalmak kolay değil, şeytana uymamalı
Fıtratını unutarak herkes insan kalmadı!
Şeytanın yoluna sapıp düz yoldan kaymamalı

Mutluluk iksiri, yok ki elimde
Hemen kullanırdım iyi ki yoktur
Çünkü her şey gerçek, hayat ölüm de
Hayalde yaşardım, iyi ki yoktur

İmanı severiz,isyanı haşa
Sokmak istiyorlar,bizi savaşa
Artık sona ersin terör, kargaşa
Kavgayı bırakıp, kardeş olalım

Mu’minler kardeştir, ırk mühim değil

Allah’tan başka ilâh edinen, onursuzlar
Bana meydan okuyor, o karanlık nursuzlar
Bir de laf atıyorlar Vatansızlar, yurtsuzlar
Evet Hollandadayım, ama ruhum ordadır
Sen yurtta vatansızsın, benim ruhum yurttadır

Yolunuz açık olsun, ey izine gidenler
Memleket hasretiyle, buram buram tütenler
Son hedefe varmaya, çok acele edenler
Sakın unutmayınız, Azrail pusudadır
İnsanın gafletinde, veya uykusundadır

Dikilip karşıma beni eğletme
Ye çekil, ya katıl, ya bırak beni
Doluyum, üzgünüm beni söyletme
Yıkıyor, yakıyor bu firak beni

İstemem ben senden ilaç ya deva

Dalmışsın eğlenceye, bu enerjik anında
Belli ki gençliğin var, delilik var kanında
Bir derde düşer isen, kimse kalmaz yanında
Gözünü aç, bu gençlik elinden uçar bir gün

Bulutlar küme küme, afakı sardığında

Farkına varmadan kat ettim yolu
Rahat edemedim oturamadım
Yüklerimsırtımda, ellerim dolu
hala hiç bir şeyi bitiremedim

Bir yanda çocuklar bir yanda yârim

Müslümanım der durursun
Başka yollardan yürürsün
Kalbini temiz görürsün
Nasıl bildin ey müslüman?

Her kes ölümü tatacak

Bir kar yağışlı,bir rüzgar,
Bir fırtınalı gecede
Geçiyordum sokaklardan,
O gecenin soğuğunda
Bir ses duydum uzaklardan.
Kulaklarım duyuyordu