Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kurunun yanında, yaşı da yanar
Farketmez olsa da farkın Tuncayım
İçinden oyuldu bin yıllık çınar
Yerindedir senin, korkun, Tuncayım

Zalimin zulmünden, ağlar bu millet

Neredesin ey evladım?
Senden haber alamadım
Kahır ettim çok ağladım
Nasıl beni unutursun?

Çok kahır çektim gurbette

İnsanlar bir hâl aldı, anlayış firar etti
Bu hengâme içinde, insanlık zarar etti
Kem gözler, acı sözler, beni ihtiyar etti
Dedikodu, yapanlar, dünyayı dar ediyor

Hoşgörü zedelendi, her haslet almış hasar

Ah dedikçe taş yürekler sökülmez
Mevlam bizi gafillerden korusun!
Ağlar amma Türkün boynu bükülmez
Mevlam bizi gafillerden korusun!

Binbir hile binbir tuzak kurulur

Memleket hasreti şair ettiyse
Bir anı yazarsın sözün bittiyse

Gurbet adamıyım malzeme çoktur
Biraz şair isen döktür ha döktür

Memleketim baştan başa
Bir cennettir bilen var mı?
Ele muhtaç olmak, haşa
Bir cinnettir bilen var mı?

Sular akar duru duru

Unutmak imkansız özümde varsın
Dargınlığım varsa feleğimedir
Gecemde, hecemde sözümde yârsin
Vurgunluğum varsa meleğimedir

Artık senden gayri kimseye bakmam

Bilmeyene Türk'ü nasıl anlatsak
Anlatsak ta kulağını cınlatsak
Cınlatsak ta duyguları canlatsak
Canlatsak Türkleri, Türk yaşayarak

Yaşayarak güzel örnek verilir

Üzerime yıkıldın sen
Yeter artık çok oldun sen
Evet,evet bıkıldın sen

Öyle bir özlem ki dayanamadım
Uçağa atladım Türk’ü aradım
Elli yıl uyudum uyanamadım

Gözlerimi açtım Türk’ü aradım
Nezaket, incelik, görgü aradım