Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bilmediği halde burnunu nasıl,
Ustanın işine sokar bu cahil
Ne kafiye bilir ne tarz ne usul
Şiiri ters yönden bakar bu cahil

Düşünmeden atar konuşur ergen

En büyük nimet!

Sıhhat insan için en büyük nimet
Buna inanırsın hapı yutunca!
Her sıhhatli geçen zaman ganimet
Farkına varırsın hasta yatınca!

Dizilir,
Düzülür
Yazılr
Şiir

Bezelir,

Sevgi nedir?

Ne civandır, ne dilberdir kalpten kalbe bir yoldur
Ne inci, ne mücevherdir ne paradır ne puldur
Sevgi öyle bir cevherdir en samimi bir haldir
O özdedir, o özdedir, erenlere ne mutlu!

Haberin yokken cihandan
Annene geçtin babandan
Aslın bir damlacık kandan
Sen kendini ne sanarsın

Yaratıldın üç evrede

Komşunu üzer isen
Kibirli gezer isen
Zayıfı ezer isen
Sen insan olamazsın

Zengini çok översen

Selamunaleyküm müslüman gardaş
Hal ve hatırını soruyorum ben
Gövden koca cüsse, hani nerde baş?
Başını gövdende arıyorum ben

Başı kesik tavuk gibi gezince

Yaktın kül eyledin deli gönlümü
Al da başına çal senindir artık
İstediğin dağa savur külümü
İster nehire sal senindir artık

Bu kalp senin iken işe yaramam

Kaprislerin yok olsun
Gözün gönlün tok olsun
Sevgin saygın çok olsun
Seni de seven olur

Çıkar için översen.

Gurbette Anadan Babadan Irak

Seyredip balkondan ufuğa bakıp
Bir başka âleme daldım ağladım
O âlemde biraz seyrana çıkıp
Yalnız olduğumu bildim ağladım