Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Arzularım emellerim bitmez ki
Bir karara varamadım zordayım
Savurdukça bana vakit yetmez ki
Bir karara varamadım dardayım

Vakit azgın nehir gibi çağlıyor

Kalbim temiz diyen, büyük yalancı
Böyle söyleyenler, dine yabancı
Eğer taşıyorsan, islam inancı

Son zamanlar bir hal oldu bizlere
Kendimizden başkasını görmeyiz
Fark etmeden uyduk yanlış izlere
Arzumuzdan başka bir iz sürmeyiz

Sen ararsan ben de seni ararım

Karadeniz uşağı bakışları sert olur
Ama çok duyarlıdır, yüreğinde gul açar
Dostlarıına yumuşak düşmanına dert olur
Namusludur arlıdır, dostu kalır el kaçar

Lazoğlu derler ona, kanı asil Türk kanı

Şairi şaire yarıştırmadan
Hata yı eksiği araştırmadan
Eskiyi yeniyi karıştırmadan
Tertemiz bir sayfa açalım dostlar

O dedi, bu dedi, bunlar ters duruş

Ben ülkeme aşık oldum
Hasretine yanıyorum
Kendim yandım, ışık oldum
Yanıyorum yanıyorum
Gece gündüz anıyorum

Uyarsak ta şu millet bir uyansa
Eğitime, üretime dayansa
İlk etapta buna çare aransa
Beyler bu gidişin sonu hüsrandır!

Hiç düzelmez deyip öte geçmeyin

Bir güzele aşık edip
Beni derde saldın gönül
Kapısına eşik edip
Yerden yere çaldın gönül

Aşk nârında pişirerek

Bana bir masal anlat
Maziyle uyut beni
Kulaklarımı çınlat
Uyutma avut beni

Gönlüm bir başka atar

Gülşende görmüşler yar güzel yüzün
O güzel yüzüne söz eylemişler
Gönlüme saplandı onulmaz hüzün
Canım yüreğimi köz eylemişler

Bir anda gök kubbe başıma çöktü