Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şu gurbetin ahvalini halini
Haber diye yazar mısın arkadaş?
Hasret büker sevenlerin belini
Acı yazıp üzer misin arkadaş? ....Mikdat Bal

Gurbet bizi yerden yere calarsa

Ne beyazdır ne kara
Rengine akıl ermez
Nasıl bir şey bu para
Zengine akıl ermez

Gök kubbeyi sis örter

Parkta dolaşırken bir adam gördüm
Yanına yaklaştım halini sordum
Hele bir dur dedi geçtim oturdum
Dedim dünya yalan, sah dedi bana

Gözleri nemliydi sesi titrekti

Hür ve eşit yaratmış bizi Yüce Yaradan,
Çekilsin şu engeller, bir bir kalksın aradan,
Evrensel hukuktan ve şu toplumsal yasadan,
Hüriyet ehliyetin almalı her bir insan..................Aşık Çağları

Hür yaşamak çok güzel, yaşarken haz etmeli

Zalim bizden alır zulmün gücünü
Vermeyelim, gelin birlik olalım
Araştırıp onun bunun suçunu
Görmeyelim, gelin birlik olalım…….Ozan Mikdati

Birbirine vermeyelim zararı

Önce teşhis eylemeli
Sonra deva söylemeli
İşi ehline vermeli
Yoksa hasta candan olur

Şair yazar gördüğünü

Ötme kuşum, garip garip

Bir sabah bir kuş sürekli olarak pencerenin önünde bir ağaçta ötmekteydi
ondan esinlenerek bu şiiri yazdım

Ne gurbet batar ne adı
Böyledir dünya hayatı
Herkes yapar bu feryatı
Ama gurbet devam eder

Otuz yıldır aynı sorun

Artık alıştım!

Kaderin hep beni, refakatinden
Hasretin gönlüme, sadakatinden
Yoruldum dünyanın, meşakkatinden
Gecemi gündüze kattım çalıştım

Genç yaşımda taşınıp göç ettim Çaykara’dan
Kıvrım, kıvrım yolları yokuşları aklımda
Unutmak kabil değil yıllar geçse aradan
Elvan, elvan renkleri nakışları aklımda

Yem yeşil ormanları sifini, komarları