Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Neredesin ey evladım?
Senden haber alamadım
Kahır ettim çok ağladım
Nasıl beni unutursun?

Çok kahır çektim gurbette

İnsanlar bir hâl aldı, anlayış firar etti
Bu hengâme içinde, insanlık zarar etti
Kem gözler, acı sözler, beni ihtiyar etti
Dedikodu, yapanlar, dünyayı dar ediyor

Hoşgörü zedelendi, her haslet almış hasar

Ah dedikçe taş yürekler sökülmez
Mevlam bizi gafillerden korusun!
Ağlar amma Türkün boynu bükülmez
Mevlam bizi gafillerden korusun!

Binbir hile binbir tuzak kurulur

Memleket hasreti şair ettiyse
Bir anı yazarsın sözün bittiyse

Gurbet adamıyım malzeme çoktur
Biraz şair isen döktür ha döktür

Memleketim baştan başa
Bir cennettir bilen var mı?
Ele muhtaç olmak, haşa
Bir cinnettir bilen var mı?

Sular akar duru duru

Gurbette Anadan Babadan Irak

Seyredip balkondan ufuğa bakıp
Bir başka âleme daldım ağladım
O âlemde biraz seyrana çıkıp
Yalnız olduğumu bildim ağladım

O kadar ahlaksız o kadar haşin
Utanmak bilmezler yüzleri meşin
Her şeyi alenen her şeyi peşin,
Satıyorlar reklam reklam üstüne

dadandılar halkın edep yerine

Gerçek zuhur eder lâl olur diller
Hayaller son bulur biter emeller
Hazan rüzgarı mı şu esen yeller
Dökülüyor bir bir, ölüyor insan
Bu dünya fanidir biliyor insane!

Bilenler içinde aşkı sordular
Ateşten gömlektir yakar dediler
Ahbaplar yarenler kafa yordular

Eşi emsali yoktur ilimdir diye demem
Trabzonu sorarsanız burasıdır arkadaş
Her yer Trabzondur ama ben yaylasız edemem
Rahat ettiğim tek yer orasıdır arkadaş...............Ozan Mikdatî

Gönül eğlendiririz hasret yakıyor bizi