Para pul oldu, hiçbir şey alamıyorsun
Adamın olmadan, bir iş bulamıyorsun
Cüzdan boş, çarşı pazara varamıyorsun
Bu güzelim memleketim, ne hale geldi
Doğru yolda yürüsen de bu sana yetmez
Ben millete yazdım söyledim, kaç kere
Ülkemde onca zaman, geçti boş yere
Her yer heslerle doldu, kalmadı dere
Milletini göremez, kördür gözleri
Dünkü düşmana, bugün serdiler halı
Kul hakkı yiyenler, ahrette neyler
Sanma çaldıkların, sana kar eyler
Deveyi hamutla, götüren beyler
Bu menfaat devri, bitecek bir gün
İş bilmez insanı, yolda bırakır
Aklıma geldikçe, kalbim kanıyor
Halime bakmayın, içim yanıyor
Boşa geçen yıllar, acı veriyor
Dönüp de maziye, baktığım zaman
Ellerimden tutup, yanımda dursa
Kimisi haram yer, kaybeder yolu
Geriyi düşünmez, Allah’ın kulu
Göründü geliyor, her kolu dolu
Bir gün gelir çıkar, mazlumun ahı
Çalıp çırpar, işler gider yolunda
Böyle insan olamaz, bu nasıl mahlûkat
Din iman nedir bilmez, karıştı tarikat
Aldatılan millettir, bu değil hakikat
Mazlumun feryadı, zalime şarkı olur
Yandaş kayrılırken, hepsi ciğer paresi
Bir sıkıntı var, ruhumda bu gece
Ruhumu sıkıyor, inceden ince
Sanki bütün dertler, oldu bilmece
Hep öyle geçmişten, kaçarcasına
Canımı yakıyor, onun sözleri
Nasıl anlatsam, derdimi bilmem
Akarsa aksın gözyaşım, silmem
Boşa yalvarma, yanına gelmem
Sen öyle benden, kaçar gibisin
Ben nasıl anayım, bilmem seni
Ben bir gariban oldum, en sonunda
Kaybeden yine ben, aşkın yolunda
Çekip gitti, başkasının kolunda
Aşkımı kalbine, gömüp gidiyor
Yıllarca hasretle, bekleme beni
Etrafına güvenip, direnme millete
Yetimin hakkıyla, giremesin cennete
Milletini muhtaç ettin, bir kilo ete
Ödenecek hesabın var, kaçıp gidersin
Millet karşısında, söylüyorsun yalanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!