Ne olur bırakıp gitme, burda beni
Bir kez olsun bırakma, tut ellerimi
Bak ne hale getirdi, aşkımız seni
Gün gelir düşersin, kader tuzağına
Yorulmasın gözlerin, boşu boşuna
Mutlu olacağız, diyemiyorum
Ne olur sonumuz, göremiyorum
Günah bende midir, bilemiyorum
Anla bir tanem, kader kurbanıyız
Karadır bu yazım, bahtı karayım
Var mı anlatacak, bir şeyin bana
Anlatamam canım, derdimi sana
Çektiğim çiledir, kaderden yana
Kadersiz biriyim, ağlar dururum
Yaktılar evi barkı, bak yersizim
Yetmiş yıllık dertlerimi, dizdim sıraya
Denizde giderken, gemim vurdu karaya
Çocuklarımla, kimse giremez araya
Çektiren zalim kaderse, kime ne deyim
Kötü günler geride kaldı, sen bir düşün
Gönül bağımdadır, derdiğin güller
Başkası dermesin, soldurur eller
Yuvasına küser, dönmez bülbüller
Sensiz yaşanmıyor, dön gel kadınım
Bu gönlüm alışmış, sensiz yapamaz
Karanlık gecemin, ışığı nerde
Nasıl dayanırım, bin türlü derde
Özgürlüğün, yok olduğu bu yerde
Derbeder isyankâr, oluyor insan
Boşalt koşuğu, kalkın dendiğinde
Bir sıkıntı var, ruhumda bu gece
Ruhumu sıkıyor, inceden ince
Sanki bütün dertler, oldu bilmece
Hep öyle geçmişten, kaçarcasına
Canımı yakıyor, onun sözleri
Nasıl anlatsam, derdimi bilmem
Akarsa aksın gözyaşım, silmem
Boşa yalvarma, yanına gelmem
Sen öyle benden, kaçar gibisin
Ben nasıl anayım, bilmem seni
Ben bir gariban oldum, en sonunda
Kaybeden yine ben, aşkın yolunda
Çekip gitti, başkasının kolunda
Aşkımı kalbine, gömüp gidiyor
Yıllarca hasretle, bekleme beni
Etrafına güvenip, direnme millete
Yetimin hakkıyla, giremesin cennete
Milletini muhtaç ettin, bir kilo ete
Ödenecek hesabın var, kaçıp gidersin
Millet karşısında, söylüyorsun yalanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!