Madencilik, kaderi değil onların
Kömüre döndü yüzü, nice canların
Hesabı sorulacak, akan kanların
Gün gelir hesapları, çıkar ortaya
Kendini belli etti, adam döverek
Kör mü, sevenin gözleri
Sevdanın çıkmaz, izleri
Yârimin, tatlı sözleri
Aşkın beni, mahkûm etti
Nasıl, gönül verdiğimi
Söyle bana, bir diyeceğin varsa
Kalbimiz aşkın ateşiyle, yansa
Mevla derdimize, bir çare olsa
Sevelim biz bizi, mahşere kadar
Anla artık sende, gönül derdimden
Dost ile muhabbette, biraz sabret
Gel otur yanıma, edem muhabbet
Dostlar arasında, tatlı bir sohbet
Muhabbet isterim, nerdesin dostum
Muhabbet edince, gönül alırsın
Ceza evi derler, girmeyen bilmez
Akar gözüm yaşı, kimseler silmez
Geçiyor günlerim, yar niye gelmez
Aç kapıyı, yar geliyor gardiyan
Mahpusun suları, bulanık akar
Neler çektiğimi, hiç görmüyorsun
Yaşadığım o günü, bilmiyorsun
Aşkımı aldın, geri vermiyorsun
Söyle be, kimi kimden soruyorsun
Halim soruyorsun, çektiğim çile
Derttir çiledir, belimi büken
Kader yoluma, ekiyor diken
Var mı benimle, göz yaşı döken
Kim çekebilir, acımı benim
Yaralı kalbimi, bilen yoktur
Felek aldatıyor, kandım sanıyor
Yıllarca çektirdi, dertle sınıyor
Gönül bahçem viran, dostu arıyor
Dostu bulamadım, kime ne değim
Başımı sarmıştır, bir kara bulut
Ağlasam bile, yoktur bunun çaresi
Geldi başıma, bir Allah’ın belası
Çekmekle bitmez, ayrılığın çilesi
Kime söylesem, dedi onda çaresi
Öyle ayrı kalmaya, yüreğim yetmez
Kolay çıkmıyor, Allah’ın verdiği can
Söylenen onca yalanlara, gel de kan
Hadi ağla emekli, sen derdine yan
Emekli ağlıyor, kimin umurunda
Çocuk açken ölmüş, anası ağlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!