Bu mevsimde geçti, böyle hüsranla
Gönül bahçem, viran oldu ne fayda
Kalbim isyan eder, alamam kayda
Seni andım, gurbet akşamlarında
Seni yaşıyorum, senden uzakta
Aşıklar gider, hep aynı yoldan
Felek ayırdı, o nazlı yardan
Sıla yolları, kapandı kardan
Ayırdı bizi, o zalim felek
Söylemez felek, nifak ekeni
Gönülden yaraladın beni, düştüm eline
İnan kapıldım gidiyorum, aşkın seline
Bana beddua etmişsin, yakışmaz diline
Aşkımı çaldın benden, seni gönül hırsızı
Seninle birlikteyken, aşka doyduk diyemem
Her nere gidersem, beni görmüyor
Kimle konuşacak, onu bilmiyor
Altmışına girmiş, aklı ermiyor
Anlamıyor beni, gönül ne yapsın
Ne söylediysem hep, boşa nafile
Derinden derine, ah çekip ağlar
Kalbimin içini, yaralar bağlar
Çekilen o acı, yüreğim dağlar
Dertli dertli akar, gönül pınarım
Aşk şerbeti içtik, yaz sonlarında
Gün batmadan, hadi gel sevdiğim
Aşkın bağında, güller derdiğim
Hayalimde rüyamda, gördüğüm
Sensin gönlümün gülü bülbülü
Durmadan halim hatrım, sorardın
Ömür böyle geçmez, olsaydı hazan
Çekilmez çileler, kaynıyor kazan
En büyük dermandır, insana izan
Gönülden Gönül’e, bağlıysan eğer
Kalpteki yaraya, bir ilaç olsan
Bu aşkın sonu, ürkütüyor beni
Benim için olur, kötü bir anı
Karanlık geceler, sıkınca canı
Biter mi bilmem, gönül acıları
Sensiz gecelerim, oluyor sessiz
Çektiğim acılar, niçin bitmiyor
Kurudu yaprağım, çiçek açmıyor
Virandır ocağım, duman tütmüyor
Yeşermeği bekler, gönül bağlarım
Viraneye dönmüş, su veren olmaz
O yar gel demeden, yara varılmaz
Yaralar çok derin, çare bulunmaz
Yaşlıdır gözlerim, boşa durulmaz
Kurudu akmıyor, gönül çeşmesi
Yüreğim acılı, kalbimse zorda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!