GÜL DEDE GÜLEYİM
Yıllarca çabaladım ben, bir gün huzur olmadı
Açken hamal gibi çalıştım, hiç yüzüm gülmedi
Gündelik çalışıp yedim, kesem bir gün dolmadı
Bir gün zalim kader bana, gül demedi güleyim
Dertli bir nağmesin, sazım telinde
Çalarım söylerim, nağme dilimde
Kaybolup giderim, gurbet elinde
Karanlık gecede, umut ararım
Ağlayıp gezerken, gurbet elinde
Asla bu sevdamı, anlatamam sana
Zaten yüzüm gülmedi, aşkımdan yana
Çile çekmeye geldim, yalan dünyaya
Güldürmez zalim felek, yüzümü benim
Sevmek bir yana dursun, bu kahır niye
Yıllarca sevdim, büyük bir aşkla
Kalpteki yerin, bende bir başka
Gözden uzakta, yapsanda şaka
Güldürmez felek, yıllarca beni
Ayrılık başta, ölümden beter
Hani söz verdin, ayrılamam diye
Oldu mu canım, bu ayrılık niye
Sen bu ayrılığı, verdin hediye
Sözüm söz benim, ayrılmam ben işte
Olmadı, ağlamak yakışmaz bize
Zalim dünya bana, hesap vermeden
Yavrularım gelip, burda görmeden
Gecelerim bana, zindan olmadan
Yol ver gideyim, ne olur gardiyan
Çocuklarım küçük, onlar bilmezler
Memleketin başında, kara bulut dolaşır
Her sabah milletime, kötü haber ulaşır
Türlü pislik onlarda, yaklaşırsan bulaşır
Fakir fukaranın hakkını, yiyen yiyene
Hazine boşalınca, borcu millete kaldı
Ne yana baksam, arıyor gözlerim
Yürürken yoruldum, tutmaz dizlerim
Ne desem faydasız, geçmez sözlerim
Hadi gel diyorum, gel be sevdiğim
Alıştım ben, feleğin dayağına
Nasıl bir iş, faniyi Allah yapıyorlar
Allah’ı bırakıp, paraya tapıyorlar
Peygamber yerine, faniyi tutuyorlar
İslam bu değil inanın, yoldan çıktınız
Faninin arkasından, gittiğiniz açık
Gece olurken, güneş batacak
Derdim üstüne, çile katacak
Felek salmıyor, burda tutacak
Hadi gel oğul, özledim seni
Yalnızım oğul, kimse gelmiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!