Gurbet elde geceler, bitmez derlerdi
Sayarsın günlerini, geçmez derlerdi
Bu ayrılığa sabır, yetmez derlerdi
Dedikleri çıktı bak, inandım şimdi
Nerde kaldı, aşka verilen emeğim
Bin dokuz yüz, kırk sekizde doğmuşum
İlk doğan erkek çocuk, ben olmuşum
Yaşantımı, can evimde bulmuşum
Hayatım bu benim, inanın dostlar
Yedisinde ilkokula, başladım
Gittin gideli, kaldım tek başıma
Acımadın sen, yazık gözyaşıma
Aşığım de bana, gider hoşuma
Sakın sen kimseye, inanmayasın
Bu cihanda, tutunduğum dalımsın
Her gülüşün altında, var bir hüzün
Söylersen kötü sözü, gülmez yüzün
Sevmiyorum deme, kör olur gözün
Kalbin isyanıdır, bu göz yaşları
Kahrolası gurbet, bittiği zaman
GÜL DEDE GÜLEYİM
Yıllarca çabaladım ben, bir gün huzur olmadı
Açken hamal gibi çalıştım, hiç yüzüm gülmedi
Gündelik çalışıp yedim, kesem bir gün dolmadı
Bir gün zalim kader bana, gül demedi güleyim
Dertli bir nağmesin, sazım telinde
Çalarım söylerim, nağme dilimde
Kaybolup giderim, gurbet elinde
Karanlık gecede, umut ararım
Ağlayıp gezerken, gurbet elinde
Asla bu sevdamı, anlatamam sana
Zaten yüzüm gülmedi, aşkımdan yana
Çile çekmeye geldim, yalan dünyaya
Güldürmez zalim felek, yüzümü benim
Sevmek bir yana dursun, bu kahır niye
Yıllarca sevdim, büyük bir aşkla
Kalpteki yerin, bende bir başka
Gözden uzakta, yapsanda şaka
Güldürmez felek, yıllarca beni
Ayrılık başta, ölümden beter
Ne yana baksam, arıyor gözlerim
Yürürken yoruldum, tutmaz dizlerim
Ne desem faydasız, geçmez sözlerim
Hadi gel diyorum, gel be sevdiğim
Alıştım ben, feleğin dayağına
Nasıl bir iş, faniyi Allah yapıyorlar
Allah’ı bırakıp, paraya tapıyorlar
Peygamber yerine, faniyi tutuyorlar
İslam bu değil inanın, yoldan çıktınız
Faninin arkasından, gittiğiniz açık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!