Acımadan, şu gönlümü kırdılar
Ben kaçtıkça, onlar beni buldular
İnsafsızca, hep kafama vurdular
Gidin bu başımdan, ey insafsızlar
Açılan yarayı, sakın sarmayın
Ne oldu, o çiçek tutan ellere
Barışa giden, o güzel günlere
Ne oldu, o cennet gibi yerlere
İnsanlık bitti beyler, yazık bize
Ne oldu böyle, hiç anlamıyorum
Hasret durağıdır, bu gönül sensiz
Kalbimde yerin var, orada eşsiz
Gel artık yanıma, gecem çok sessiz
Hasretim sevgine, hasretim gülüm
Sen gittin gideli, dertlere düştüm
Kalbimdeki sevgiyi, verdin hediye
Acıttın bu kalbimi, söyle ne diye
Görmediğim iki gün, döndüm deliye
Bil ki ararım seni, ömrüm boyunca
Gelirim dedim sana, gelme diyorsun
Yaralı kalbimle, bil ki seni sevdim
Elli bir sene ömrümü, sana verdim
Ölümüm elinden, olacaktır dedim
Seni seven kalbi, incitme ne olur
Yıllar yılı beni, sevdiğini duydum
Sevdanın ateşine, dalıp yandığım
Senin güzel kalbine, esir olduğum
Sevdanın denizinde, yüzüp durduğum
İnkâr etme canım, seviyorsan beni
Sorarım sana canım, çok iyi düşün
Biraz saygın varsa, senin bu sevgiye
Neler bıraktın neler, bir bak geriye
Sözler ölçü olur mu, insan sevince
İnsaf eyle güzelim, muhtacım sana
Bir anlasan muhtacım, senin sevgine
İnsanlık pazarda, yol göster Rabbim
Millet hep susuyor, kalmadı sabrım
Yöneten biçare, dayanmaz kalbim
Yolda birbirine, çatan çatana
Gencin tuttuğu yol, yola benzemez
Doğru yoldan çıkıp, yanlışı seçen
Yetim hakkı yiyip, hesaptan kaçan
Komşu tarlasında ekini biçen
Böyle zalimlere, insan denir mi?
Herkes mutlu olur, cahil olmasa
Yaşam tatlıdır, insan sevdikçe
Birini sevip, gönül verdikçe
Sarılıp ona, canım dedikçe
Hayat güzeldir, insan sevince
Seni sevdi, zavallı yüreğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!