Biraz saygın varsa, senin bu sevgiye
Neler bıraktın neler, bir bak geriye
Sözler ölçü olur mu, insan sevince
İnsaf eyle güzelim, muhtacım sana
Bir anlasan muhtacım, senin sevgine
İnsanlık pazarda, yol göster Rabbim
Millet hep susuyor, kalmadı sabrım
Yöneten biçare, dayanmaz kalbim
Yolda birbirine, çatan çatana
Gencin tuttuğu yol, yola benzemez
Doğru yoldan çıkıp, yanlışı seçen
Yetim hakkı yiyip, hesaptan kaçan
Komşu tarlasında ekini biçen
Böyle zalimlere, insan denir mi?
Herkes mutlu olur, cahil olmasa
Yaşam tatlıdır, insan sevdikçe
Birini sevip, gönül verdikçe
Sarılıp ona, canım dedikçe
Hayat güzeldir, insan sevince
Seni sevdi, zavallı yüreğim
Nereye bakarsan, yalancı yüzler
Yüzüne gülerler, sahtedir gözler
Verilse de asla tutulmaz sözler
Yalandan riyadan, uzak dur oğul
Bir kez inandın mı, bırakmaz seni
Gür saçların, tutam tutam dökülsün
Tırnakların tek tek, elden sökülsün
Beni ağlatırsan, belin bükülsün
Beni böyle bırakıp, gittiğin gün
Mahşere kadar sen, süründe ölme
Tek adam yönetiminden, geriye dönelim
Başkentimiz Ankara’nın, hakkını verelim
Yeter artık ulus olarak, bizde gülelim
Gel milletin iradesine, sende sahip çık
Bu dalkavukların hesabı, elbet sorulur
Geçmişte, o yaptıklarına bakıp
Sular seller gibi, kalbime akıp
Karanlık gecede, ışıklar yakıp
Gel ışık ol, şu karanlık dünyamı
Şu kara talihim, yüzüme gülse
Ülkemi milletimi, hiçe sayarlar
Hak adalet yok oldu, kaçtı ayarlar
Helalı bilmez, haram ile doyarlar
Bu gidişat canımı, sıkıyor beyler
Yobazlar cumhuriyete, bir ömür biçti
Demokrasi deyip, herkes yolunu seçti
Vatandaş aç susuz, yöneten zemzem içti
İnan ki herkes haddini, bilecek bir gün
Bir gün gelir kızarır mı, acep o yüzler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!