Metruk Şiiri - Oğuz Ozan

Metruk düşünceler,
tırnak izleriyle kanayan duvarlarda;
Eşiklerde kırılmış hayaller,
Geceye gömülür birer birer.
Siyah beyaz yollarda maviyi ararken

Âfak susar;
Ruh, maveranın kıyısında
kendi gölgesini bekler
Gecenin ıslanan koynunda
Hüzün çiçeklenir hiçlikte, sükûtla:
Karanlığı boyar içinden taşan bordolara,
Sâyeden yeşiller serilir filizlenen kanatlarına...

Şehirler eksilir yokluğunda
Sular çekilir;
Sisli kıyılarda martılar süzülür
Ötüşlerinde elim yankılar çarpışır.

Ufku yağmalar
Azametli bir şarkının kederi
Seni derininden çağırır
Batmakta olan günün yarasında...