Hazan Şiiri - Oğuz Ozan

Yağmur örtmez hazanı
Büyür içinde âfakı
Susar ötede ne varsa
Asi renklere bürünür hüdâ

Tutulan pencerelerde doğar gün
Yontulur bir bahar ellerinde
Kanatır güzelliğin
Solan güllerin dikeninde
Bir kışa bakar suretin
Çıplak dalların asaletinde

Melâl gezinir maverada
Vuslat uzak bir düşünde...
Toprak sükuta akar yapraksızlığında
Soğuk sabahın ussuzluğuna
Tutunur, ürperir-
Söker hazanın göğsünden
Son bir soluk sâbayı