Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Büyük aşkı yüreği kaldırmadı.
Ve öldüüüüüüüüüüüüüüüüüüü.
Otopside şu yazıyordu:
Kalpten gittiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii.
O vakit anladım ki
Bittiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii.

Yokluğunda 0 dereceyim.
Hissedilen 0(6)altı.

Rastgele açılmış bir kitabın,
14. Sayfasısın sen.
Göz göze gelip,
Gönlünde kaybolduğum.

Acı da diniyormuş.
Birazcık ekmek...
En iyi aşçıya sordum.
Yalan mı söyleyecek.

Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı varmış.
Kırk yıllık acılarımın hatırına.
Bir kahve lütfen...

Acıları kadar gülermiş insan.

bana ne üçgenin iç açılarından.
beni insanların iç acıları ilgilendiriyor.

Hasret, adını saymakmış geceleri.
Bir,iki,üç...
Uykuya varana kadar,
Uykuya varınca da rüyanda saymak..

Sevda, adını duvara yazmakmış.

Gülüşün saklı bende.
Sesin saklı.
Nefesin saklı.
Gözlerine vurulmuşum.
Olsan da yasaklı.
Seni seviyorum.

Islak sigaram.
Tütmüyor duman.
Ah aman aman.
Sevdalar yaman.

Çayımın demi.