bir zamanlar
cuma akşamından
istanbuldan hareket eder
gece yarısı varırdım ankaraya
yağmurlu yollarda yürürdüm
dünlerimi geçmişimi
kendimi hazırlamalı insan
sadece
sıkıntı keder acıya değil
yaşanacak güzellikler
mutluluk ve tebessüme
yer açmalı
artık kabul etmesenizde olur beni
hediye paketler gibi
süslü püslü uğraşlar
giyim kuşamıma
saçıma sakalıma
hatta ve hatta
ben evsiz bir adamım
hiç bir yurdu
hiç bir yeri beğenmeyen
çalışmak ta bana böre değil
çeğrek asır çalışarak
kendime az da olsa
karavanımla bafa gölünü
evim etmiştim
günü birlikçiler hariç
aslında yıllarca
tek yaşayan da bendim
göle bir kaç metre kala
sen yokken
bu karınca insanlara
kuru gürültülere
karnım tok artık benim
yada soğuk anlamsız bakışmalarına
bir tebessümü
Seni yazmak değildi niyetim
Zaman zaman aklıma girdiğin gibi
Şimdi ki gibi
Zaman zaman mısralarıma girdin
Koşuşturmaca içindeki
İş hayatımızda girdin hayatıma
çokça param olsaydı
kenarları kayalık
arkası orman
göl kenarı bir kaç dönüm
arsaya harcardım paramı
ormandan kaynak içme suyu
sana bir eser bırakmalıydım
gençliğimi umutlarla dolduran
sanki hep olacakmışsın gibi
kıyıda köşede bıraktığım
hatalarım ne kadar az olsada
tek ama en büyük pişmanlığımsın
bir ışık tutmak istemem
karanlığıma
benim için çok güzel
huzur keyif dolu
karanlığıma
sizler için can sıkıcı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!