Bafada Şiiri - Mesut Çakırca

karavanımla bafa gölünü
evim etmiştim
günü birlikçiler hariç
aslında yıllarca
tek yaşayan da bendim
göle bir kaç metre kala
çekmiştim karavanımı
sessizliğin en duyulmazı
müziğin en mırıltılı
en yavaş blues yansıması
kahvemin klasik
sade şekersiz olanı
ve dumanın
en can alıcısı
seni koparması
zamansızlığı
mekansızlığı yaşatması
anlatmakta yetersiz kaldığım
keyif ve huzur bulamaçı
gündüz göle çıplak girip
serinler
geceleri iki odun parçasının
yanması
sanki geçmişteki sıkıntıların
alev almasına
yok olmasına eş değerdir
hayvan sevdimden
değil altmış yılda 6 tane
1 tane bile balık tutup
öldürmemişimdir
çoğu günler geceler
aç açına uyusamda
asla onların ölmelerine
yaşam haklarının
elinden alınmassına
müsade edemizdim
vejetaryen de değilim
değilim de
ben onların kılına bile
asla ama asla
zarar veremezdim
geçen ay alışveriş için
gittiğim kasabada
şiş çevirme kızarmış
bıldırcın kuşlarını görsemse
onlardan sipariş veremedim
sonuçta arz talep meselesiydi konu
ben onlardan birini eksiltsem
yenileri için
belki iki üç tane daha
katlediceklerdi
hep dediğim gibi
menümde balık kuş olmasa bile
iki fırt duman
bir fincan kahve içmeye bekler
konuşmak yerine
belki doğamızda
keyif ve huzur ortamı yaratarak
küçücük de olsa
bir
yer edinebiliriz