onarılamaz sandığım bütün yaralarım
Şimdi birer çizikten ibaret oldu
Kabuk bağladı
bağladı da
Anılarını da koparıp atamam ki
Haykırışların sözlere
acının gözyaşları bunlar
yalnızlığın yağmura kavuşması
başkaların mutluluğunu
acılarına sunulan
yaşanmamışlıkların
çaresizliğin gözyaşları
gecelerin adamıyım ben
geceleri
kuru gürültülerden uzak
sokak köpeklerinin
seslenişlerine
bir o kadar aşinayım ki
İlgilenmicektin
Tutanağım olacaksın
demiştim sana
olmadın
Sarmaş dolaş olalım dedim
Fırsatını bulunca
flaminkoların kanat çırpması
minik dalgaların kıyıya çarpması
güneş her daim sıcaklığını yayarken
geceleri karavan yanında
yaktığın odunun hışırtısı
müzik anlatılamaz rahatlatıcı
Temkinli atıyorum artık adımlarını
Ne kadar kalmışsa
ölümüme
Aldığım her nefesin farkına varıyorum
Ama kimbilir
Belki de ömrümün sonuna yaklaşmışken
kadırga koyuydu niyetim
indim otobüsten ayvacık ayrımında
sırt çantamla birlikte
uzun bir yürüyüşten sonra
vardım ayvacık otogarına
yirmili yaşlarında
daha bitmedi
yeni başladı aslında
emekliliğim
yaşanması gereken
kötü bir ömrümün sonu iken
çok güzel bir yaşantımın
kafesteki kuşun şarkı söylemesi
bir ağıtmı yoksa özgürlük şarkısımı
ah keşke bir bilseydim yanıtını
belkide her koşulda salınmalı
ben olsam koymazdım zaten kafese
isterse arkadaşım olsun
antalya kaşa
ne umutlatla gitmiştim
emekli olmuş
birkaç aylık eşimi de
yeni emekli etmiş
yeni başlangıç
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!