İsterdim Şiiri - Mesut Çakırca

Temkinli atıyorum artık adımlarını
Ne kadar kalmışsa
ölümüme
Aldığım her nefesin farkına varıyorum
Ama kimbilir
Belki de ömrümün sonuna yaklaşmışken
Hırçın dalgalara karşı
Bir kulaç bir kulaç daha atamıyor
Sırt üst bırakıyorum kendimi
Bafa gölünün soğuk sularına
Suyun akışına
Gökyüzene bakıyorken o anda
Aslında geçmişide bakmaktan
Kendimi alı koyamıyorum
Gölün koyları
benim için tek sığınaktı artık
Onlarca kilometre
etrafta kimsecikler yokken
Gidip gelmelerimin son noktasıydı
Belki tamamlanması
Belki Varsa daha
sınavlarımın sona ermesi
Reerkarnemin son bulmasıydı
Gereken

Bafa gölündeki üç beş yılımı
üç yüz beş yüz yıl gibi yaşadım
üç yüz beş yüz yıla yaydım
Bilmiyorum eğer ki
tek seferlikse yaşam hakkımız
Kim bilir belkide
Ben bu dünyayı yaşamaya
Çok ama çok geç gelmişim
Yüzlerce yıl öncesinden
Klasik müzik notalarında
Ressamların tablolarında
Van gogh un bakışında
Milenaya olan aşkını
Sayfalara döken
kafkanın yanında
Charlotteyi arayışındaki
Hermen hessenin zamanında
Kırlarında ovalarında
Yada dostoyevski nin
Beyaz gecelerinde
Yeralltı notlarında
Bir harf olmaya
Sevgililerin ayrılırken döktükleri
Gözyaşı damlaları olmayı
Ne de çok isterdim
Yalnızlıklarının anlatamadığı
Bir fırça darbesi
Bir müzik notası
Bir hece
Bir kelime olmayı
Ne de çok isterdim
Yüz yıllar öncesinden
Yaşananlarda