hep altmışımda
huzuevine yerleşmek
vardı planlarımda
barınmak için
yada
birkaç kişiyle
sonlanıyor artık sözcükler
karmaşalar
çoktan bitmişken
belirsizlikler
geri sayımdayım sanki
ne bekliyor bizi
birliktelikler bana göre değil anladım
bir şey beklemeden
ne tepki verir diye düşünmeden
az iletişim
çok da kendi kendineyken
sadece gün içinde birkaç dakika
bir tuval
birkaç pastel boya
geçmişim manzaranın karşısına
yavaş yavaş içine dalıyorum
kalp atışım
eşlik ediyor
çocukluğumdan
çok az şey kaldı geride
gün yüzüne çıkmayacak
anınsanmayacak
ve ne acı ki
hatırlanmayacak
içimdeki insan
en fazla otuzların daysa
dış salım sanırım yüz yaşında
doğrulamıyorum kolay kolay
çömelsem nerdeyse
kalkamıyorum
bu gün benim doğum günüm
bu gün benim için önemli bir gün
aslında
bin dokuz yüz altmış yedi yılı
temmuz ayının altıncı günü
yazan böyle ne demeli
ben henüz daha küçük bir çocukken
sokuldum imtahana
altı yedi yaşlarımda kekeme oldum
hep alay konusu
küçümsemeler derken
yalnız
bir keresinde
hem sevidiğim
hem saydığım
can dostum ufuk hanım
reenkarnasyonuma bir bakış atmış
on yedinci yüzyılda
gölgeme yetişemiyorum
geride olması gerekirken
hep bir adım öne çıkıyor
sanki bana
beni takip et diyor
sanki benimle dans ediyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!