Geçiş Şiiri - Mesut Çakırca

bir keresinde
hem sevidiğim
hem saydığım
can dostum ufuk hanım
reenkarnasyonuma bir bakış atmış
on yedinci yüzyılda
bir keman virtüözüymüşüm
çook eski zamanlarda
sanırım ondan sonrada
almanyada yaşamış olmalıyım
belki bir kafka
bir göethe
yada hörmın hesse nin
hayatında
aşklarında
yazılarında
çok gelip gittiğimi
hissederken bu dünyaya
sanırım son kulaçtayım
Nihayete erdim sonunda
çoğu zaman keyif almak
tek hedefimken
bu günlere de kolay gelmediğimi
bilmenizi isterim
türlü türlü mücadelelerimle
kafanızı şişirmek değil niyetim
sadece imkan olsada
sizlere
tünelin sonundaki ışığı
göstermek isterdim
bu yaşantım sürecinde
bir kere denk gelmiştim aslında
eşimle bir diş hastanesinde
ölümle burun buruna gelmiştim
ağrı kesici iğne olmadan önce
insülin yapmadığım
kahvaltı etmediğim için
iğne sonrası
tansiyonum üçe beşe düşmesin mi
tabi kopmuştum aranızdan o an
kendimi sağında solunda
ağaçlarla sıralanmış
yeşilliklere adım atmaktaydım
öylesine güzel
öylesine anlatılmazdı ki
huzur kaplamıştı her bir yanımı
yürümekteydim
nereye yürüdüğümü bilmeden
sonra arkamdaki
yüksek ağaçların tepesinden
aşkım aşkım diye feryan figat
eşimin haykırışı seslenişi
tekrardan aranızdaydım
geçişi yaşadıktan sonra
geri dönmek tercihim olmasa da
keyfimin devamını
nerede olursam olayım
her yer ve her zaman
devam edeceğinin
Kanısındayım