Duygularımızı sık, sık sömürdü,
Abur-cuburlara paralar savruldu,
Modacıları, boyacıları güldürdü,
Hainler, zalimler yolunu buldu,
Cüzdanlara sönmez ateş düşürdü.
Merhamet, adaleti, huzuru unutturdu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta