Merba Sonbahar Şiiri - Kintik Kintik

Bazıları zihinlerinin karanlık dehlizlerinde saklandı,
Kimsenin yüreğinde durduk yere ateş yanmadı,
Kırdı zamanın girdabı, nice çınarların dallarını,
Şair şiirlerine, yazar eserlerine, yalancı çıkmadı.

Ne vakit dinlenmedi, büyüklerin nasihati,
Yapraklar vaktinden çok önce sarardı,
Ne vakit unutuldu sevmenin hakikati,
Yüreklerde yanan ateşin anlamı kalmadı.

Bir anlık öfkeyle dile gelen keskin sözler,
Yolun ortasında pişmanlıkla çöktü dizler,
Ne kadar koparılsa da dalından güller,
Eskisi gibi çarpmaz kırgın yürekler.

Saadet, bir gülün açması ile solması arasında
Gün gelir ayakların ahengi bozulur son dansta
Matematiğin bütün formüllerini kullansan da
Bekliyor sapsarı yalnızlık, ömrün sonbaharında

Sağdan soldan toplanıp, gelirler bir akşam vakti
Hal hatır sorarlar yazara romanının karakterleri,
Bir daha yazman derken, eline tutuşur kalemleri,
Puslu gözler kapanır, dinlenir serçelerin sesleri,