Durağın Misafirleri

Beklerim misafirlerimi, hemen yol kenarında,
Gelirler bir bir, kimi yavaş, kimi koşar adımlarla.
Bazısı geldiği gibi gider, bazısı kalır dakikalarca.
Yıllar oldu, beklerim aynı yol kenarında.

Saat yedi oldu neredeyse, Nihat yok görünürde.
Anlaşılan uykuya yenik düştü, yine geç kaldı işe.
Fatma Hanım usul usul yaklaşıyor, simit elinde.
Nasıl başarıyor bilinmez, geliyor hep aynı saatte.

Gelen gidenler arasında adımı bilmeyenler var,
Dumanı üstünde kahve bardakları ile gelenler,
Yüzlerinden hava durumları belli olmayanlar,
Durmaksızın konuşanlar, sır tutamayanlar da var.

Vakit hayli ilerlemiş, geride kalmış öğlen.
Mine Hanım, yine telaşlı, yerinde duramıyor beklerken.
Balıkçı Reşat’ın kepenkleri açılmış, biraz erken.
Dalgın bir adam az kalsın eziliyordu karşıya geçerken.

Gece gündüz, yıllar oldu, beklerim aynı yol kenarında.
Şahit oldum gönülleri yeşerten kaçamak bakışlara.
Mutlu oldum güzel dostlukların başlangıcı, ilk tanışmalara.
Üzüldüm, kaçanın peşinden soluk soluğa öylece bakıp kalana.

Yağmur damlaları savrulurken akşamın sileceklerinde,
Birazdan doluşur ıslak, yorgun bedenler, eller ceplerde.
Esra Öğretmenim sakin adımlarla yaklaşıyor, keyfi yerinde.
Dersler verimli geçmiş, öğrencilerinin mutluluğu gözlerinde.

Zaman göstergesi, gece yarısının biraz ilerisinde.
Arap Şükrü Sokağı'ndan naralar yayılıyor biraz ileride.
Yol tariflerinde söylenen, Çatal Fırın denilen yerde,
Kimseler gelmez, kaldık baş başa siyah beyaz tekirle.