Küçük Dalgalar Şiiri - Bekir Aksoy Kintik

Uzun uzun sohbetler kaldı eskide,
Konuşmaların sınırlı sadece birkaç kelimeyle.
Sanki soru sormak yasaklanmış diline,
Arada bir görülen yorgunluk çökmüş gözlerine.

Attığın her adım aralıyor etrafındakilerle mesafeni,
Umursamadan geçiyorsun gülün kırmızı rengini.
Yüzünden bir bir kaybolmuş gülmenin izleri ,
Ne var bilinmez, silmeye cesaret edemiyorsun geçmişi.

Bıraktın gazete haberlerini, dergileri, belgeselleri.
Bilinmez ağrıların, sancıların, duyulmaz haberleri.
Fısıltılarda, sadece küçük dalgaların cılız sesleri.
Müneccimler pes etti, bilmezler aklından geçenleri.

Bitmek bilmez bir inatlaşma, sabahından akşamına.
Döner durur senin haklılığında, benliğinin haksızlığında.
Geceleri uyku girmez gözüne, benliğin kazandığında.
Benliğin acı içinde kıvranırken boğulursun gözyaşlarında.

Elbet bir gün o küçük dalgalar sahile vurur,
Uzun gecelerin sabahında yalnızlık kaybolur.
Kırılır zincirleri sustuklarının, bir roman olur.
Bir sabah benliğin en iyi arkadaşın olur.