Ne kadar kolay değil mi, Yüreğinin en sıcak yerini, soğuk bir rüzgara savurur gibi savurup gitmek. Terazisi bozuk, kefeleri eğri, Vicdanı kırık gitmek?
Ama sen yine de yürü gidişine, boşver adının altında ezilirse ezilsin çiçekler sessiz olmalıyım demek.
Kirli bir mendil gibi atmak her şeyi,
Dokunuşları, sözleri, o kocaman anıları. Çöp kutusuna düşen pişmanlıklar, Kırık camlar gibi parlıyor ellerinde kanayan birer hatıra şimdi. Sen "ne de kolay" diyorsun,
Ben ise bu kolaylığın altında kaybolup giden bir baharı sayıyorum.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta