Zindandan Mehmed'e Mektup

Necip Fazıl Kısakürek
339

ŞİİR


1277

TAKİPÇİ

Zindandan Mehmed'e Mektup

Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!

Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,
Kırmızı tuğlalar altı köşeli.
Bu yol da tutuktur hapse düşeli...
Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak.

Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!
Bir âlem ki, gökler boru içinde!
Akıl, olmazların zoru içinde.
Üstüste sorular soru içinde:
Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu?
Buradan insan mı çıkar, tabut mu?

Bir idamlık Ali vardı, asıldı;
Kaydını düştüler, mühür basıldı.
Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.
Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

Müdür bey dert dinler, bugün 'maruzât'!
Çatık kaş.. Hükûmet dedikleri zat...
Beni Allah tutmuş, kim eder azat?
Anlamaz; yazısız, pulsuz, dilekçem...
Anlamaz; ruhuma geçti bilekçem!

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;
Sayım var, maltada hizaya dizil!
Tek yekûn içinde yazıl ve çizil!
İnsanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik, mintanlarla et.

Somurtuş ki bıçak, nâra ki tokat;
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...
Yalnız seccâdemin yününde şefkat;
Beni kimsecikler okşamaz mâdem;
Öp beni alnımdan, sen öp seccâdem!

Çaycı, getir, ilâç kokulu çaydan!
Dakika düşelim, senelik paydan!
Zindanda dakika farksızdır aydan.
Karıştır çayını zaman erisin;
Köpük köpük, duman duman erisin!

Peykeler, duvara mıhlı peykeler;
Duvarda, başlardan, yağlı lekeler,
Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler...
Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!
Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

Sükût... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;
Tek nokta seçemez dünyadan nazar.
Yerinde mi acep, ölü ve mezar?
Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz?
Güneşe göç var da, kalan biz miyiz?

Ses demir, su demir ve ekmek demir...
İstersen demirde muhali kemir,
Ne gelir ki elden, kader bu, emir...
Garip pencerecik, küçük, daracık;
Dünyaya kapalı, Allaha açık.

Dua, dua, eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.
Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış...
Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;
İplik ki, incecik, örer boşluğu.

Ana rahmi zâhir, şu bizim koğuş;
Karanlığında nur, yeniden doğuş...
Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!
Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!
Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!

Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte!
Ölsek de sevinin, eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!
Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!
Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!

(1961)

Necip Fazıl Kısakürek
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Deniz ozan bayal
    Deniz ozan bayal

    Ben oku oku bitiremedim

  • merve yılmaz
    merve yılmaz

    allah rahmet eylesin

  • irem
    irem

    allah rahmet eylesin

  • merve yılmaz
    merve yılmaz

    çok güzel bir şiir kimse böyle şiir yazamaz

  • Gamze güzel
    Gamze güzel

    Herkes şiir okuya bilir ama herkes şiir yazmaz:-)

  • Kerem kuzuoglu
    Kerem kuzuoglu

    Duvar kâtil duvar yolumu biçti kanla dolu sunger beynimi ictin,bu iki mısra dünyanın en iyi iki misrasidir meaning cennet olsun üstad!

  • bünyamin uyan
    bünyamin uyan

    vasat altı

  • Ahmet Polat Besoğlu
    Ahmet Polat Besoğlu

    Ömrümde tanıdığım iki muhterem insan ve de şairler şairi NECİP FAZIL KISAKÜREK VE MEHMET AKİF ERSOY. Bu iki kıymetli şairimizden ALLAH razı olsun.Şiirlerini okudukça
    çok duygulanıyorum.Tabi ki bir çok değerli şairlerimiz de var sağ olsunlar herkes kendi çapında milletimize faydalı olmuştu,hepsini minnetle ve saygıyla anıyorum.

  • Şahabettin cetinkaya
    Şahabettin cetinkaya

    Ezber okuyorum

  • irem SU
    irem SU

    YARIN OKULDA BU ŞİİRİ OKUMAKTAN BÜYÜK ONUR VE ZEVK DUYACAĞIM. EY BÜYÜK ÜSTADIMIZ

TÜM YORUMLAR (215)