Kalbimin eğrisi doğrusu
Ne senle ne sensiz olur mu
Çocuk olup hadi
Asalım okulu
Hoş geldin
Sonbahar olup
Bazen biraz kadın biraz çocuk olup
Gözyaşıyla yıkarım
Hüzünlenen ruhumu
Sonra dönüp bakarım gökyüzüne
Uçurtma olsam ama
İpim kendi elimde
Anımsar mıyım arada da olsa
O masallı geçmiş günleri bilemedim
Göremedim sendeki sevginin rengini
Acıttığında dinlersen kalbinin sesini
Gidişlerinse hep siyahtır rengi
Hangi bardak çatlayınca
Ben hiç sana
Şiir yazmadım desem
Akşamın kızıllığında
Kalbim acıyıp sensizlikten
Ağlamadım desem
İnanma yalan olur
Zaman kavramını yitirmiş
Bir serçe kuşu
Hep sana özlemlerim
Her sözün
Etkisiz eleman
Kalıcıda değil tesirin
Yandı gönlümün baharı
Vazgeçişse sevmek
Küçük bir nefes molasında
Bilmeden sen hayalleri suya düşürmek
Hayat bir çılgınlıksa
Bir anıdan ibaret
Renklerini yitiren leylak
Bir zamandan kalma
Kırıntı bir duyguyla savrulunca
Kokusundan anımsanırsa
İçli bir şarkı dinlerken
Gözümden düşecek
Sessizlik mi özlemek
Yoksa korkmak mı
Bir daha inanmaktan
Sevginse inadına
Değirmen taşında
Öğütüldükçe çoğalan
Belki bir gün yaşarsın da
Bir ömre bedeldir
Bir ömür yaşarsın
Bir gün etmezdir
Öyle anlar gelince aklıma
Hep o bir güne giderim
Hayat bir sahne
Şimdi zaman dem vakti
Rolünü oynar ve gidersin
Siyahsın ben beyaz
Aydınlıkla zulmet
Bir arada bulunmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!