Kalk gönül göç edelim
Biz bu diyarda gidelim
Gurbet derdi ölüm gibi
Biz köyümüze dönelim!
Kalk gönül göç edelim
Bir Sonbahar zamanı köyden çıktık erkenden
Kars’a vardık toz-duman, kara tren tehirli
Bir acıdır bin keder ardımızdan hep gelen
Ne ekmektir nede lor, yine perperişanız
Gurbet yolu çileli, feryat-figandır bize
Kurban olayım kara gözlerine
Şeker, şirin, bal gibi sözlerine
Ab-ı revan su olayım akayım
Nazik, narin kınalı ellerine
Yarım matemdeyim halım çok yaman
Ev çi xişme bû parame? agir xistin nav dilên me
Xule xule kul dikişe, ev çi rewşw hat serê me
Çiqli gulên me şikestî, dilê gelên me birîndar
Em kûr vedin bi her destan em bibînin cîwanên me
Destmalan bînin tev bigrîn îro me re reş şîvane
Ez ne şelaf ne awanim
Heyrana çûk û kewanim
Keç û xortên me hêjanin
Ez şivanim ez gavanim
Berx diçêrin nav mêrganin
Öldüm öldüm dirildim
Bu gece ben çıldırdım
Can bu ne feryat figan?
Sanki Taksimi gördüm
Öldüm öldüm bu gece
Ey katil seni zalim
Ümüğümden çek elini
Bıçak vurdun
Yaraladın ciğerimi
Sanmam kavgam böyle bitsin
Bir gün seni yeneceğim, hesabını soracağım
Ekmeğim,suyum acı aşım!
Detli yüreğim çileli başım
Yorgun argın düşen dilim
Üzakta kaldı benim köyüm?
Acı gönlüm kaygılı yüreğim
Cemre düştü güller açtı, kış başını aldı kaçtı
Kar eridi çamur biti yüreklerden sevinç taştı
Bugün ayın yirmi biri, mor dağlara bahar geldi
Mutlu olmak çok güzeldir; güneş doğdu ışık saçtı
Bugün güzel bir bayramdır gelin, kızlar sürme çekti
Çetin dağların eteğinde
Yüreklere
Acı sağan
Annelerin haykırışıdır
Dikenli yollarda
Arsız kurşunlara yakalanan


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.