Hep ah ile vah ile çıktım sarp yollara
Acıları yükledim kamburlaşan sırtıma
Çilem dinmek bilmiyor, tükeniyor şu ömürüm
Yılmadan yürüyorum, gidiyorum devrime
Nefesime boyun eğmem, para-pula kul olmam
Hava ayaz mı ayaz Zozan tepe çok serin
Ey dumanlı Aladağ karın, sisin var senin
Kekliklerin yatağı, pınarların mekânı
Hepsi de delik deşik derelerin hep derin
Derdin, çilen çok senin Yağlıca Dağı harsın
Akar giderim Aras gibi, debim dertle dolu
Kara bulutlar sardı beni günüm harap oldu
Yüreğimde acı var gözyaşlarım nehirler gibi
Şu cihanda nice zulümdür, geldi beni buldu
Gözyaşlarım akar sel gibi sanki Aras oldu
Bir elinden derin bir yara
Öbürüde yere düşmüş
Yiğidim
Koy acını bir kenara
En anut duruşunla
Meydan oku
Acısı taşa değmiş parmak sancısı gibi
Yanağındaki yaşlar Aras’ın suları gibi
Boynu bükük gidiyor yüreği de yaralı
Yaşamı çile dolu öksüz çocuklar gibi
El vurmayın garibe dünyası zindan olmuş
Eman eman ax yeman, jana dil min dêşîne
Min êşe û tofane serê min de ar dibare
Hawar hawar dilberê deşt û zozan qet neman
Zû were dest bide min ez ser gira Qers’ê me
Eman eman ax yeman welatê me de şere
Bi her dem tu were
Feraseta serê min
Heyva ser şeva min
Gula mine abadîn
Noq nebe neçe ava
Hembêza xwe veke min
Hele bakın şu hale zıkkım düşsün bu hale
Her bir yerde dert, çile, halklarımız zor halde
Elin oğlu ne anlar sofrasında bal, kaymak
Yediği önündedir, yemediği ardında
Baskı, zulüm, ölümdür ateş düştü her eve
Fixan, fîzara bilbilan û axîna sor gulane
Awaza bilûran, kale kala berx û karane
Ax li me meyîtê Egît anîne pêş malane
Dengê girînê dayikan qubinîya wan kewokane
Ewrên reşin warê me de palepalin tûj digerin
Dağları çakallar sarmış
Ovalara duman dolmuş
El vurmayın şu yarama
Her yanımı dert sarmış
Bulak akıyor oluk oluk


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.