Hırçın rüzgâr esir olmuş hazana
Üfledikçe yaprak döker sol yanım
Halim benzer boynu bükük ozana
Yâr dedikçe hep ah çeker sol yanım.
Kimse bilmez, yen içinde kol kırık
Heybemde günâhım, dilimde âhım
Yine kapındayım; perişan, harâb.
Sensin tek penahım Yüce Allah’ım
Affet bu kulunu ne olur Yâ Râb!
Savrulup ifrattan tefrite her gün
Kudurdu mu beşer ne? Sıyrılmış suretinden
İblise köle olmuş, emrine er arıyor...
Av bulmuş yamyam gibi taze insan etinden
Kor salmış yüreklere, bir de neşter arıyor.
Ana, çocuğa gebe, Fatih beklerken beşik
Dost iseniz kulak verin çağrıma
Yok mu sizde hiç zerresi hatırın?
Çâre bulun onmaz gönül ağrıma
Beni yine beşiğime yatırın.
Ninni olsun nâz edince ederi
Aldırmayın melül, mahzûn halime
Kan ağlar deşmeden yüreğim benim.
Kader hüzün yazmış gönül telime
Su taşır çeşmeden eleğim benim.
Yanılsam umudun hatrını sorsam
Uçma bilmeyene takılmaz kanat
Gökte aranması zahmettir göze!
Sükürün manası aza kanaat
Gönüller otağı tek pâye bize.
Toprağa çok sağlam bassa da kadem
Tam gün güneşe gebe, şafak sökecek derken
Onlarca cana kıyıp yürekleri yakan var.
Umut Güneydoğuda nihâyet gülümserken
İnsanlığından cayıp, kandan iz bırakan var.
Her ne kadar olsak da bu oyuna âşinâ
Ayarsız çıkan sözden, dil çeker eziyeti
Ne söylesen nafile; yoksa kulda edeb, us.
Kalp kırıp, incitmenin, bir "özür"dür diyeti
Âlimler diyorlar ki; ya hayır söyle, ya sus!
Şayet maya bozuksa, kin gönüle tâc olur
Susadıkça idrâkim cehâletin çölünde
Tefekkür deryasından su taşır akıl kabım
Anlar iz’an "Mutlak kim? ", "herşey kimin elinde? "
Dil susar hayasından Kur’ansa muhatabım.
Kirpikler el çektikçe serimde pencereden
Bakmayın gözlerimin mahzûn bakan hâline
Damarlarımda hâlâ delice akan kan var.
Nerede hâin görsem, rast gelsem bir zâlime
Patlamaya kurulu, içimde bir volkan var.
Sunsa da nefsim her gün kazanlar dolusu kin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!