Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Mahzun durma bir kenarda, dile gel!
Çanakkale neymiş anlat, an kalem!
Varsın gözler yaşa dursun, aksın sel
Aldırma sen! Ağla, ağlat, yan kalem.

Düş ardına AY YILDIZLI ecenin

Kalemlerin ucunda, her mahfilde dildeyiz
Yine girdap içinde yine azgın seldeyiz
Ey Muhammet ümmeti acınacak haldeyiz
Suçlu sen, ben, hepimiz sebep belli; ruh noksan
Mabedim garip, sessiz; esir Mescid-i Aksa'n

Meçhul sandığın yollar, bil ki mâlûma çıkar
Alnına yazılandan, kaderden kaçamazsın.
Rabb’be tevekkül eden, ye’si doğarken yıkar
Baht kapısı kitliyse, kırarak açamazsın!

Bir poyraz esme ile, yıkılmaz muhkem yuva?

Bir acâip memlekettir Vatanım
insanına "Hakk´ı bilen kul" derler.
"Feda olsun, olsa şayet bin canım,
Mal dediğin, geçmez akçe, pul" derler.

Benzesek de ferâsetli, zekiye

Öğrendik sanıyordum; yanılmışım malesef
Muhabbet çırasını yakmayı bilemedik
Gözümüz gördüğünden esef duymalı esef
Âleme sevgi ile bakmayı bilemedik

Madem susma diyorsun; sabırla dinle beni!
Yüreğimi dağlayan sözleri konuşalım.
Sana sunduğum aşka giydirdiğin kefeni
Giderken ağlattığın gözleri konuşalım.

Bana sorsan, aslında, diyecek söz yok gibi

MAHŞERiN DÖRT ATLISI

Hülvani, Mecit, Yoksul bir de beni sayalım
Düz yazı yasak bize hep dörtlükle yazalım
Mahşerin dört atlısı namı böyle koyalım
Kafamızı bozana şiirlerle kızalım

Kanadımdan kurşun yedim, kan sızıyor yaradan
Umuduma karlar yağdı; uçamadım, neyleyim.
İsyan etmek ne haddime, böyle yazmış Yaradan
Yollar sırat gibi keskin; geçemedim, neyleyim.

Dört bir yanda zâr sesi var, gülümseyen, GÜLEN AZ

Milletimin vay haline; ülkem harbe alan olmuş
Kalbim korda...lime...lime; umutlarım talan olmuş.

Kan damlıyor, gör, lehçeme, derdim sığmaz dilekçeme
Hazan girmiş gül bahçeme; boyun bükmüş, solan olmuş.

Düştüğümüz şu hâle bak
İblis insana yâr olmuş
Dil denilen çelik tokmak;
Kalp kırmaya ayar olmuş

Mahiyeti kinse kirin