Söndürülemeyen bir orman telaşı gözlerin..
Yalnızlıklar soyununca teninden, eflatun damarlarında votka volta atıyor
Hileli bir zar utancından sabıkalı
Kaldırımlara düşen çocukluğun sırılsıklam masumiyeti
Salıncak kurmuş kirpiklerinde
Gece uçurum mavisine boyarken kısa saçlı düşlerini
Varoluşu ararsın gözlerinde kaybolmuş bir adamın
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta