(Sadece bir çam sakızıydı, bir garip çobanın, ağaların, beylerin, sultanların curcunasına, kendimizce... başımıza çarpılan çöpümüzü de alır çöplüğümüze döneriz ağa...
.....
Gördük ki, divan da ağalar, beyler
Çıkın’dan döküldü, çobanca şeyler,
Meğer Sultan söver, döver, sürer miş,
Kabullendik bizi, çöplükler eyler!!!
.....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta