Şerife horzum ilk öğretmenim
Kapıda karşıladı saçımı okşadı
Yüzünü güneş gibi parlaktı
Tanıştırdı beni arkadaşlara
İlk kelimesi siz kardeşsiniz
Birbirinizi kırmayın üzmeyiniz
İlk defa sabah sensiz kalktım
Penceremi açmak istemedim bıraktığın kokuların gider diye
Yatağımın ucuna bıraktığın dudağın izlerini bulaştırdığın
Mendile sarıldım hayallerimi dudak izlerine bıraktım
Katıksız sevdalarım
Karşılıksız sevmenin adresi
Yüreğimde dilimde açan duygu menekşelerim
İyi ki varsınız canlarım benim
Kaab bin züheyr titrek sesle
Tövbe ile vardı resul un huzuruna
Gözyaşı ile kapandı secdeye
Yazdı İslam ın güzellik beyitini bize
Resulün gözünden düştü yas toprağa
Kabb in omsuzuna koydu bir bürde
Nereye gidersen git
İster taşa toprağa
İster ateş suya
Kaderinden kaçamazsın
İster çık hiraya
Sana bir şeyler yazmak istedim
Aldım karşıma resmini seni düşündüm
Aklıma yağmurun altında ıslandığım
Gün geldi aklıma
Biliyor musun ben senle de sensizde
Nefesim bedenim sırılsıklam
Gözlerin yüreğimden giderken
Sensizliğin kafiyesiz şiirini yazdım
Ne Hasret ininin savuruşundan bahsetmedim
Ne özlemlerinin yakışından bahsettim
Ne Rüyalarıma bıraktığın buseleri anlattım
Hayallerinin yarınlarda açılışlarını yazdım
Bugün batırdım kağıttan gemileri
Saldım filizlenmemiş hayalimde ki uğur böceklerini
Elim karalara boyalı
Saçlar kelimeler darmadağın
Şehirler,sokaklar suskun
Yollar engelli daralı
Kalemler kırıldı kâğıtlar buruştu
Dudağımdan kelimeler çekildi dondu
Ellerim titredi gitmedi buz kesildi
Kala kaldım ağladım sessizce gün lekeli
Sustu börtü böcekler
Gün doğumunun hazanlarıyla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!