Öyle çok sevmişken
Ayrılığı ölüm sanderken
Özlemleri an an rüzgarla dindirken
Ne oldu sevliğim
Gözlerde hasreti renkrange dolatırken
Bugün kelimeler gözler yürekler buruk
Çocuğun elinde kalan dünden oyuncak kırık
Yârin gönlünde sakladığı mendil kanlı ve sökük
Susarken silahlar boyun büküyor öksüz çığlık
Geceleyin böler yalnızlığımın uykularını
Sensizliğin çığlıkları
Hasretin ürpelir özlemlerin dolar içime
Karışır yarının sensizliğin üşütmeleri nefesime
Yürür gölgemden anılarımın yansımaları
Dun. Gibi bugün de hiç bir şey yapmadım
Sadece seni sevdim
Yüreğime
Gün doğumuna batımına
Seni kattım
Kapattım pencereyi
Yürek sıkışmasındaki yangını söndüren
Dile vurmamış kelimeleri özlemlere vurduran
Hayaller rüyalar arsında hasretle dolaşan
Hicran ipini aşkı hu ile bedene dolayan şair
Hüzün çuvalını çaresizlikle dalgalara savuran
Çekilmez bu derdi nasıl çekeyim
Sabır ver allahım sabır ver
İnsanlar ikiyüzlüymüş aldanmışım
Sabır ver allahım sabır ver
Bozulmuş bu insanlığın mayası
Yüreğim ve gözlerim dolu
Dilime olmadık küfürler karışıyor
Acılar kederler yarına
Kamçı misali vurur oldu
Sabreyledi nefesim
Kezzap misali yalan
Sadece insanlar mı yalnız kalır?
Hayvanlar da yalnız kalamaz mi?
Bazen onların da kimsesi olmaz
Onları da seven olmaz
Sadece insanlar mı yalnız kalır?
Ağaçlar, dallar yalnız kalamaz mı?
Gençliğim gitti avuçlarımdan
Sonbahar dökülen yapraklar gibi bir bir
Mutluğun tadından unuttum dünü yarını
Binmişim sefa treni inmeyi unutmuşum
Vücudumun okşanma tadını bırakmadı
Zevki aşk sarhoşluğun tadına doyamadım
Giremiyorum eve
Duvarlar geliyor uzerime
Hayallarim anilarim
Darmadagin
Sözler takiliyor yuregime
Sokaklarda dolasiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!