Bu gün sensizliğin takvim yapraklarıyla
Kopmasıyla tekrarlayarak dönüyorum
Kahreden yanıtsız soruların azabını yaşıyorum
Hiçbir şeyi duymuyorum boş veriyorum
Sevdamın ilmek atmalarıyla
Sensizliğin batma vaktinde
yakışıklı değilim belki
Hoşda olmayabilirim
Hatta çirkinim diyebilirim
Cebimde yok üç beş lira
Alımlı giyinemem
Yırtık soluk hatta ütüsüz giyinirim
Ben bilmem süslü sözler
anlamam şirin görünmelerden
yapamam yapmacık hallerden
yüreğimle samimice konşurur
kimseye bakmam hor bakışla
herkesi koyarım kendi yerime
Telefondaki. Sesinle
Hayallerim üşüdü
Sarildi gecelere
Yururken caddelere
Sessizliğin huzunleri
Karıştı kirpuklerime
Sensizliğin küsmelerini bıraktığın
Aralık yine dayandı kapıma
Kaderin hüzün çengelini
Ömrüme attığın gün anılarımda
Yüreğime ektiğin ayrılık kurudu
ve
Ben kimim ki
Nereden geldim nereye gidiyorum
Terazinin abrasında boş küpüm
Bazen konan bazen de uçanım
Düşündükçe nedir gerçek diye soran
Kimim karmaşasında kaybolanım
Küçükken annem severdi kınalı kekliğim
Yavru ceylanım
Hoşuma giderdi sevinirdim
Büyüdüm boy attım
Konu komşu arkadan konurlardı
Koçum aslanıma bak kuğu gibi süzülüyor
Ben öyle bir yer biliyorum ki
İki kişilik
Sakin, sessiz, kimsesiz
Kelimelerin hasret sevda rıhtımına demir aldığı
Yorgun özlemlerin gözyaşı ile nefese aktığı
Kurumuş hayallerin terlemiş avuçlara karıştığı
Belki yaşandı gönülleri yıkan duygular
Kimi zaman ağladık kimi zaman güldük
Hüzün kederi nefesimize doldurduk
Geceni bir vakti düşünceye daldık
Koşarak kaştı uykular
Yeni günle sil baştan yeniden başladık
Ben sana ne yaptım ki?
Yüreğimi delik, delik deldin
Önünde diz pençe olmadım mı?
Ayaklarının altına yıldızları sermedim mi?
Sevdamın gölgesinde hasretinin vakitlerinde
Sana seni seviyorum derken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!