Kütüğğüm Şehir Şiiri - Cemal Karaben

Cemal Karaben
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kütüğğüm Şehir

Sür arabacı sür!
Adım adım yaklaştı!
Kalbimi parçalayan bu şehir!
Yıllarca evvel!
Bir damla gözyaşına bir damla yaş katmadan,
Beni gurbetlere yollamıştı rahmetlik annem...
O gün; o yolun sonundaki boynu bükük bir çamın altında
Bir daha göremeyeceği içine doğmuş gibi,
Saatlerce hıçkıra hıçkıra ağlamıştı zavallı kadın!
Öyle günleri olmuş ki... Postacı eve bile uğramamış.
Çocukluk unutmuşum annemi bir bulut ötede...
Halbuki onun ruhuna rahmetlik perde perde.
Yaza sormuş, kışa sormuş, gökte uçan kuşa sormuş...
Söyleyin yavrum nerede?
Ne beni götüren gemi,
Ne de akşam meltemleri..
Bir teselli bile vermemişler anne kalbini bilmeyenler
Ciğerim anam! Yollarda günlerce gözyaşı dökmüş,
Diz çökmüş, boyun bükmüş,
Her yolcuya beni sormuş.
Bir kış günü yine bu yollarda hayale dalmış,
Öyle dalmış ki bir daha uyanamamış...
Galiba o siyah gözleri açık kalmış.
Sen de bilirsin be arabacı!
Gidipte gelmemek ne acı,
Çocukluğumda gönlümü verdiğim bu şehir
Bugün bana herşeyi ile yabancı
Seni de dertlendirdim, kusura bakma vefakar arabacı;
Beni şu kabristana giden yola indir,
Eğer bir soranım olursa...
Küsmüş o şehre, bir daha dönmeyecekmiş deyiver.

Cemal Karaben
Kayıt Tarihi : 1.11.2001 17:56:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!