“Ruh büyür de eşik dar gelir bazen...”
Bitimsiz geceleri büyütürüm
sevdanda,
Takvimlerin durduğu yerde.
Çatlar camları sükûtun göğsümde,
Yankılanır daralan bir gölge.
Daralırken kabuğunda bedenimin
ruhum,
Kendi içinde çoğalır, severim seni;
Öyle kuşatılmış,
Öyle sınırsız,
Öyle imkânsız...
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 09:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saatlerin durduğu o zifiri gecede, odanın ve zamanın sınırları silinmişti. Adamın zihnini kaplayan o tanıdık yüz, ulaşılamaz bir eşikte bekliyordu. İçindeki ağır suskunluk göğsünün ortasında çatırdarken, ruhu etten ve kemikten ibaret daracık kabuğuna sığmaz oldu. Ne aşılabilecek mesafeler vardı ne de söylenebilecek sözler. Sevgisi, bedenin ve gecenin sınırlarını aşarak kendi içinde çoğaldı. Çaresizliğin ve sonsuzluğun ortasında kalemi eline aldı; etrafı sarılmış bir halde, o tek gerçeği kağıda fısıldadı: Öyle kuşatılmış, Öyle sınırsız, Öyle imkânsız...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!