Küs de kurtul

KÜS DE KURTUL

Küs de kurtul, benden yana darılma
Yaktın beni, bir de gelip sarılma
Gittiysen de ardın sıra bakılma
Küs de kurtul, dönüp beni arama

Gönül verdim, karşılığın taş oldu
Her söylediğin içimde yaş oldu
Sen gidince bu hayatım kış oldu
Küs de kurtul, sevdam sana boş oldu

Geceleri adın düşer dilime
Hasretinle ateş düştü içime
Bir daha da gelme benim evime
Küs de kurtul, yük olma hiç gönlüme

Sana açtım yüreğimin kapısını
Sen kapattın sevdanın da kapısını
Şimdi çek git, bitir artık yapısını
Küs de kurtul, sil artık hatırımı

Ne sen ara, ne de ben seni aram
Bundan sonra gönlüne de hiç yaram
Yıllar geçse seni artık bağışlamam
Küs de kurtul, ben de seni unuturum

Bir gün gelir, pişman olup dönersin
Eski günleri arayıp sorarsın
“Beni affet” diye kapım çalarsın
Küs de kurtul, boşuna hiç yorulma

Ben Hamza'yım, sözüm nettir, dönmem ben
Kırık gönlü bir daha da vermem ben
Senin için artık yaş dökmem ben
Küs de kurtul, kendi yoluna git sen

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ