Nefsin bendini yıktım geçtim,
Gönül gözünü aşk ile açtım.
Zemzem yerine kor alev içtim,
Dünyalık hırsını feda eyledim.
Ateşler sardı dört bir yanımı,
Dosta feda eyledim canımı.
Terk ettim hepten varlığımı,
Benliğimi yakıp talan eyledim.
Bülbül feryat eder gülün dalında,
Özümü feda ettim insanlık yolunda.
Eridi varlığım Hakkın odunda,
Külü rüzgâra harman eyledim.
Dünya dedikleri bir kuru daldır,
Ona aldanan gaflette kalır.
Hakk’a erenler muradın alır,
Sırat köprüsünü asan eyledim.
Erenler meclisine girdim bu canla,
Yıkadım kalbimi o kutlu nurla.
Gözümü kapattım her iki cihana,
Bu yolda canımı kurban eyledim.
Derdi veren elbette derman verir,
Hakka dönen yüz nurla bezenir.
Aşkın ateşi her ham canı pişirir,
Niyazım Hakka beyan eyledim.
Geçtim kendimden yandım derinden,
Vazgeçtim bu dünya hevesinden.
Korkum kalmadı narın şerrinden,
Benliğimi bu yola revan eyledim
2026
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 23:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!