Küllerin üstünde

KÜLLERİN ÜSTÜNDE

Ucuz masallardan değildi bizim sevdamız,
Köşe başlarında harcanacak bir heves değildi.
Biz yokluğunda bile sadakatle beklemeyi,
Bir isme ömürlük esir düşmeyi sevdik.
Gözünün değdiği yere nazar değmesin diye,
Adını her gece dualarla sakladık kalbimizde.

Ama ne acıdır ki sevgili, ne büyük hüsran...
Biz senin bir tek gülüşün için dünyayı yakacakken,
Sen gittin, bizim o koca dünyamızı,
Ufacık bir kibrit çöpüyle tek bir gecede yakıp kül ettin.

Şimdi soruyorum sana ey vefasız sevgilim;
O yangından geriye bıraktığın harabelerde,
O küllerin üstünde kurduğun yeni hayatta,
Söyle bana, gerçekten mutlu musun?

Sen kolayca yıkıp geçtin ama unutma;
Biz sevdik mi öyle ucuza sevmeyiz sevgili...
Ardından feda etsek de en güzel yaşlarımızı,
Ömrümüzü sersek de senin gibi bir vefasızın yollarına,
Yine de 'az geldi' diye utanırız kendimizden...