Yılların ayazında sessizce taş kesildim,
Kırılan aynalarda kendimi buluyorum,
Sen baharı giyerken kışa karşı dikildim,
Her eksilen nefeste yeniden oluyorum.
Gözlerimde gizlidir suskun çağların izi,
Her kirpiğe dökülmüş ayrılığın denizi,
Kader ince ilmikle işlerken sessiz bizi,
Acıyı sabır diye bağrımda saklıyorum.
Yokuşlar omzumdaydı, dikendi tek yoldaşım,
Bir umut filizlendi, küllerimde sırdaşım,
Sen güller devşirirken payımdı hep gözyaşım,
Yine de her yarayı sevdayla bağlıyorum.
Kırık dallar altında göğe kök saldı gönlüm,
Fırtınaya eğildi, devrilmedi hiç ömrüm,
Kaybettim sandığımı bir bir topladı özüm,
Yenilgiyi alnımdan usulca siliyorum.
Saçlarıma düşen ak yılların bir seferi,
Her telinde saklıdır bin duanın değeri,
Gece en koyusuyla örttüğünde kederi,
Şafağı avuçlayıp zulmeti deliyorum.
Bilirim, her ayrılık vuslatın ilk adımı,
Her gözyaşı demlenip verir hikmet tadını,
Toprağa düşen tohum bilir doğuş anını,
Ölümü bile aşan bir umut besliyorum.
Sen başarı dedin de ben mânâyı seçtim hep,
Kırgınlıklar içinden hakikati içtim hep,
Kaybı öğretmen bildim, sınavından geçtim hep,
Hayatı alnım açık baştan heceliyorum.
Bir gün aynı göklerde buluşturur Hak bizi,
Ne sitem kalır artık ne yürekte bir sızı,
Yaralar mühür değil, olgunlaşmış bir yazı,
Severek, affederek kendime geliyorum.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!