Küllerden filiz Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Yılları ilmek ilmek ördüm ince sabırla,
Acımı yoğurdum ben gözümdeki yağmurla,
Gül sandığım goncada tanıştım hep kahırla,
Yaprağını yitiren dallarım çıplak kaldı.

Kuşlar göç eylediler viran olmuş bağımdan,
Bir tek dua eksilmez çatlamış dudağımdan,
Ne servet ne şöhret var, döküldü kucağımdan;
Faninin avuntusu mallarım çıplak kaldı.

Her acı öğretmiştir yeni bir hikmet bana,
Her yara döndürmüştür yönümü doğru yana,
Nefsim yenildikçe ben yaklaştım Yaradan'a;
Günahla kararmış o hallerim çıplak kaldı.

Sonunda anladım ki dünya bir imtihandır,
Gelen her keder bize görünmeyen fermandır,
Sabreden gönüllere rahmet bir armağandır;
İsyanla ördüğüm o surlarım çıplak kaldı.

Bugün dönüp bakınca küsmem artık yazgıma,
Yaralar mühür oldu gönül alınlığıma,
Şükür dilime düştü, ışık karanlığıma;
Küllerden filizlenen dalım çıplak kalmadı.